Zbierz kody
Odczytaj kod każdej pozycji z właściwego wiersza tabeli A i potwierdź sposób przewozu.
Ograniczenia ADR w tunelach: Kod ograniczeń tunelowych opisuje, przez które kategorie tuneli nie może przejechać dana konfiguracja towaru i sposobu przewozu. Nie jest oceną „niebezpieczności” kierowcy ani nazwą trasy. Trzeba połączyć kod z kolumny 15 tabeli A, sposób przewozu, najbardziej restrykcyjną pozycję w ładunku, oznakowanie tunelu i ewentualne zmiany kategorii zależne od pory dnia.
Kategorie odzwierciedlają rosnący zakres ograniczeń dla przewozu towarów niebezpiecznych. Kategoria może dotyczyć określonych godzin, kierunku albo dni, dlatego sama nazwa tunelu nie zawsze wystarcza do planowania.
Najważniejszy wniosekTunel kategorii A nie wprowadza ograniczeń dla towarów niebezpiecznych według systemu 1.9.5. Kategorie B, C, D i E obejmują kolejne grupy przewozów, przy czym E jest najbardziej restrykcyjna.
Ograniczenie wynika z połączenia oznaczonej kategorii tunelu i kodu przypisanego do towaru, a nie z ogólnego stwierdzenia, że pojazd „jedzie na ADR”.
Wymagane dane i kolejność zapisu szerzej omawia poradnik: dokument przewozowy ADR.
Właściwy organ może przypisać temu samemu tunelowi inną kategorię w zależności od pory dnia lub dnia tygodnia. Plan trasy powinien więc korzystać z aktualnych znaków, komunikatów zarządcy i warunków obowiązujących w momencie przejazdu. Trasa użyta miesiąc wcześniej nie jest automatycznie aktualna.
Kod „(-)” oznacza brak ograniczeń wynikających z systemu kodów tunelowych ADR. Nie uchyla jednak zwykłych zakazów ruchu, ograniczeń masy i wysokości, czasowego zamknięcia, polecenia służb ani innych przepisów. Podobnie tunel kategorii A może być niedostępny z przyczyn niezwiązanych z ADR.
Kod należy odczytać dla właściwego wiersza konkretnej pozycji UN. Ta sama nazwa handlowa lub numer UN może wymagać sprawdzenia wariantu, grupy pakowania i sposobu przewozu.
Najważniejszy wniosekKolumna 15 łączy kategorię transportową z kodem ograniczeń tunelowych. Kod może mieć jedną literę, postać dzieloną ukośnikiem, specjalny próg dla materiału wybuchowego albo znak „(-)”. Ukośnik nie oznacza alternatywy wybieranej przez kierowcę; rozdziela wymagania zależne od sposobu przewozu.
Uwzględnij aktualne oznakowanie i ograniczenia lokalne.
Tabela 8.6.4 wskazuje kategorie tuneli, przez które dany przewóz nie może przejechać. Sformułowanie „zakaz B–E” obejmuje wszystkie wymienione kategorie.
Przesuń tabelę w poziomie, aby zobaczyć wszystkie kolumny.
| Kod | Przewóz objęty zakazem | Zakazane kategorie tuneli |
|---|---|---|
| B | każdy przewóz objęty kodem | B, C, D i E |
| B1000C | ponad 1000 kg masy netto materiału wybuchowego | B, C, D i E |
| B1000C | do 1000 kg masy netto materiału wybuchowego | C, D i E |
| B/D | w cysternie | B, C, D i E |
| B/D | pozostały przewóz | D i E |
| B/E | w cysternie | B, C, D i E |
| B/E | pozostały przewóz | E |
| C | każdy przewóz objęty kodem | C, D i E |
| C5000D | ponad 5000 kg masy netto materiału wybuchowego | C, D i E |
| C5000D | do 5000 kg masy netto materiału wybuchowego | D i E |
| C/D | w cysternie | C, D i E |
| C/D | pozostały przewóz | D i E |
| C/E | w cysternie | C, D i E |
| C/E | pozostały przewóz | E |
| D | każdy przewóz objęty kodem | D i E |
| D/E | luzem lub w cysternie | D i E |
| D/E | pozostały przewóz | E |
| E | każdy przewóz objęty kodem | E |
| (-) | brak ograniczenia według systemu 8.6 | brak zakazu tunelowego ADR |
Najważniejszy wniosekW zapisie B/D i B/E pierwsza część odnosi się wyłącznie do cysterny, natomiast w D/E pierwsza część obejmuje przewóz luzem lub w cysternie. Tego niuansu nie wolno usuwać przy skracaniu tabeli. Kod C/D i C/E również różnicuje cysternę od pozostałego przewozu.
Tabela pokazuje ograniczenie ADR, nie pełny plan ruchu. Po ustaleniu dozwolonej kategorii nadal trzeba uwzględnić masę, wymiary pojazdu, zezwolenia, czas pracy, przepisy lokalne i aktualne zamknięcia. Nawigacja konsumencka może nie znać kodu ładunku ani czasowej kategorii tunelu.
Nie każdy kod złożony rozróżnia sposoby przewozu identycznie. Szczegóły znajdują się w tabeli na tej stronie.

Przekazanie łączy dokumenty, stan przesyłki i odpowiedzialność uczestników przewozu.
Jeżeli jednostka przewozi kilka towarów o różnych kodach, nie wolno wybrać kodu dominującego ilościowo ani kodu wpisanego jako pierwszy w dokumencie.
Najważniejszy wniosekDla całego ładunku ustala się najbardziej restrykcyjny kod. Przykładowo obecność niewielkiej ilości towaru z kodem D może ograniczyć przejazd przez tunele D i E, nawet gdy większość ładunku ma kod E albo „(-)”.
Przy przewozie obejmującym cysternę i sztuki przesyłek trzeba ocenić każdy kod oraz sposób przewozu, a następnie przyjąć najbardziej restrykcyjny wynik. Nie wolno stosować drugiej części kodu dzielonego do całej jednostki tylko dlatego, że część towaru znajduje się w opakowaniach.
Przesuń tabelę w poziomie, aby zobaczyć wszystkie kolumny.
| Pytanie kontrolne | Dlaczego ma znaczenie | Dowód w firmie |
|---|---|---|
| Czy lista ładunku jest kompletna? | Brak jednej pozycji może zmienić kod całej jednostki. | Dokumenty wszystkich miejsc załadunku. |
| Czy kod zawiera ukośnik? | Wymaga ustalenia sposobu przewozu. | Typ cysterny, przewóz luzem lub sztuki przesyłek. |
| Czy występuje próg 1000/5000? | Decyduje masa netto materiału wybuchowego. | Dane NEM dla całej jednostki. |
| Czy nastąpi doładunek? | Najbardziej restrykcyjny kod może się zmienić. | Aktualizacja trasy i dokumentu po doładunku. |
Kod jest elementem sekwencji danych 5.4.1.1.1(a)–(d) i (k). Powinien wystąpić po grupie pakowania, jeżeli została przypisana.
Najważniejszy wniosekKod zapisuje się wielkimi literami w nawiasie, na przykład „(D/E)”, albo jako „(-)”. Nie wolno wstawiać go w przypadkowej kolumnie pomiędzy numer UN i nazwę przewozową. Dla towarów, których przewóz z góry nie obejmuje tunelu z ograniczeniami, ADR pozwala pominąć kod.
Pominięcie powinno wynikać z realnie zaplanowanej trasy. Jeżeli system planowania pozostawia kierowcy dowolny objazd albo zlecenie może się zmienić, bezpieczniej zachować kod i przekazać dyspozytorowi informację. Kod sam w sobie nie blokuje pojazdu — musi zostać wykorzystany przy wyborze drogi.
Wpisanie kodu nie zwalnia z obserwowania znaków. Ograniczenie może obowiązywać tylko w określonym czasie lub kierunku, a zarządca może czasowo zamknąć tunel. Dokument opisuje towar, natomiast znak drogowy i aktualna organizacja ruchu określają warunki na miejscu.
Ograniczenia 1.9.5 zasadniczo stosuje się do jednostek wymagających tablic pomarańczowych. Przepisy wprowadzają jednak szczególny wyjątek dla oznakowanych przewozów LQ.
Najważniejszy wniosekJeżeli maksymalna masa jednostki transportowej przekracza 12 t i całkowita masa brutto przesyłek LQ przekracza 8 t, jednostka podlega oznakowaniu z przodu i z tyłu zgodnie z 3.4.13 i 3.4.14. Odpowiedni kontener oznacza się na czterech bokach. Taka jednostka lub kontener podlega ograniczeniu w tunelu kategorii E.
Trzeba również uwzględnić ewentualne alternatywne oznakowanie wynikające z konfiguracji.
Przewóz spełniający 1.1.3.6 nie wymaga tablic pomarańczowych i zasadniczo nie podlega ograniczeniom tunelowym systemu ADR. Nie oznacza to prawa do ignorowania znaku drogowego, ograniczeń ogólnych ani poleceń zarządcy. Przy ładunku mieszanym trzeba sprawdzić, czy wszystkie towary rzeczywiście korzystają z wyłączenia.
W polskim systemie znak B-13a zakazuje wjazdu pojazdów z towarami niebezpiecznymi określonymi na tabliczce T-31. Litera B, C, D albo E odwołuje się do kategorii tunelowej.
Najważniejszy wniosekKierowca powinien porównać literę na tabliczce z kodem ładunku i sposobem przewozu. Sam znak z symbolem pojazdu nie wystarcza do podjęcia decyzji bez odczytania kategorii. W przypadku czasowego oznakowania, sygnalizacji albo polecenia służb należy stosować aktualną organizację ruchu.
Przed wjazdem odczytaj rzeczywiste oznakowanie drogi, w tym kategorię tunelu i ewentualne ograniczenia czasowe. Ilustracja poglądowa ani zapis w starszej wersji nawigacji nie zastępują aktualnego znaku i obowiązujących zasad zarządcy drogi.
W planowaniu międzynarodowym oznakowanie wizualne może różnić się szczegółami wykonania, ale kategorie ADR pozostają wspólnym systemem. Kierowca powinien znać trasę, lokalne znaki i procedurę na wypadek nieplanowanego objazdu.
Kod tunelowy jest użyteczny tylko wtedy, gdy dociera do osoby planującej trasę i jest aktualizowany po zmianie konfiguracji.
Odczytaj kod każdej pozycji z właściwego wiersza tabeli A i potwierdź sposób przewozu.
Wybierz najbardziej restrykcyjny kod oraz sprawdź progi materiału wybuchowego i warunki LQ.
Porównaj kod z kategoriami tuneli, czasem obowiązywania, znakami i aktualnymi zamknięciami.
Umieść wymagany kod w dokumencie, przekaż trasę kierowcy i przelicz ją po doładunku lub objeździe.
Najważniejszy wniosekDobrą praktyką jest utrzymywanie w TMS pola kodu tunelowego powiązanego z zatwierdzoną klasyfikacją, ale system powinien pozwalać na wybór właściwego wariantu sposobu przewozu. Automatyczne wstawienie drugiej części kodu dzielonego bez wiedzy o cysternie lub przewozie luzem jest ryzykowne.
Wiarygodność wzmacnia podanie dokładnych punktów ADR, pełnej tabeli kodów, źródeł polskiego oznakowania i daty sprawdzenia. Nie należy natomiast publikować rzekomo kompletnej mapy tuneli bez aktualnego źródła i mechanizmu aktualizacji.
Warunki uproszczeń i pozostałe obowiązki wyjaśnia poradnik: mały ADR.
Cały przebieg operacji drogowej szerzej przedstawia poradnik: transport towarów niebezpiecznych ADR.
Opisz działalność, role w przewozie i rodzaje towarów. Zakres wsparcia można ustalić dopiero po rozpoznaniu konkretnej operacji.