Doradztwo ADR i RID dla firm
tel. 501 321 925Pilna sprawa ADR/RID?
Baza wiedzy · klasyfikacja ADR 2025

Klasa 3 ADR — materiały zapalne ciekłe

Klasa 3 ADR nie jest listą wszystkich cieczy, które można potocznie nazwać łatwopalnymi. Obejmuje materiały i przedmioty spełniające kryteria transportowe z podrozdziału 2.2.3 ADR, a także kilka szczególnych grup, takich jak ciecze przewożone w temperaturze co najmniej równej ich temperaturze zapłonu oraz ciekłe materiały wybuchowe odczulone. Prawidłowa decyzja wymaga danych o stanie fizycznym, prężności pary, temperaturze zapłonu, początku wrzenia, lepkości, zagrożeniach dodatkowych i rzeczywistym składzie. Dopiero potem można wybrać numer UN, grupę pakowania, opakowanie, oznakowanie i warunki konkretnego przewozu.

ADR nr 3004/2022 · ważne do 13.05.2028RID nr 4311/2025 · ważne do 13.05.2028Wpisy potwierdzone w publicznych rejestrach TDTPublikacje odnotowane przez Bibliotekę Narodową
Zakres klasy

Co dokładnie obejmuje klasa 3 ADR?

Podstawowe kryterium jest bardziej rozbudowane niż popularne zdanie „ciecz o temperaturze zapłonu do 60°C”. Punkt 2.2.3.1.1 trzeba czytać łącznie z definicją materiału ciekłego w 1.2.1, zasadami badań w 2.3.3 oraz regułami klasyfikacji mieszanin w 2.1.3.

Najważniejszy wniosekKlasa 3 obejmuje materiały ciekłe, które w temperaturze 50°C mają prężność pary nie większą niż 300 kPa, nie są całkowicie gazowe w temperaturze 20°C przy ciśnieniu 101,3 kPa oraz mają temperaturę zapłonu nie wyższą niż 60°C.

Temperatura zapłonu jest oznaczana metodą tygla zamkniętego zgodnie z metodami przywołanymi w ADR.

Wynik graniczny nie powinien być traktowany jak wartość marketingowa z karty produktu; ADR 2.3.3.1 przewiduje sposób badania i potwierdzania wyników w pobliżu progów 23°C i 60°C.

Do klasy 3 zalicza się również ciecze oraz stopione materiały stałe o temperaturze zapłonu wyższej niż 60°C, jeżeli są przewożone lub nadawane do przewozu w stanie podgrzanym do temperatury równej lub wyższej od ich temperatury zapłonu.

Dla takiego przypadku ADR wskazuje pozycję UN 3256. Osobną częścią klasy są ciekłe materiały wybuchowe odczulone, czyli określone materiały wybuchowe rozpuszczone lub zawieszone w cieczy tak, aby utworzyć jednorodną mieszaninę o zredukowanych właściwościach wybuchowych.

Nie wolno rozszerzać tej kategorii na dowolną mieszaninę zawierającą śladowy składnik wybuchowy.

Najważniejszy niuans — próg 60°C nie działa samodzielnie: Temperatura zapłonu jest jednym z kryteriów. Trzeba jeszcze ustalić stan fizyczny, prężność pary, ewentualne zagrożenia dodatkowe, właściwą pozycję tabeli A oraz przepisy szczególne. Materiał może podlegać innej klasie albo szczególnej pozycji mimo palności.
klasa 3 ADR — dane do oceny klasy 3.

Nie klasyfikuj materiału na podstawie jednej wartości. Szczególne przypadki wymagają odrębnej oceny.

Treść grafiki w formie tekstowej
Postać
W jakiej postaci przewozi się materiał?
Temperatura zapłonu
Jedna z właściwości wymagających oceny.
Temperatura wrzenia
Istotna w odpowiednich kryteriach.
Pozostałe właściwości
Dane i szczególne warunki pozycji.
Wyjątki i pierwszeństwo

Kiedy temperatura zapłonu nie przesądza o klasie 3 ADR?

ADR zawiera wyjątki, reguły pierwszeństwa zagrożeń i pozycje szczególne. To powód, dla którego samo przepisanie temperatury zapłonu z sekcji 9 lub 14 karty charakterystyki nie kończy klasyfikacji.

  • Materiały o temperaturze zapłonu powyżej 35°C, które nie podtrzymują palenia w badaniu wskazanym w Podręczniku Badań i Kryteriów, nie są materiałami klasy 3, chyba że są przewożone w temperaturze co najmniej równej ich temperaturze zapłonu — ADR 2.2.3.1.1, uwaga 1.
  • Olej napędowy, olej gazowy i lekki olej opałowy, w tym produkty syntetyczne, o temperaturze zapłonu powyżej 60°C, lecz nie wyższej niż 100°C, są klasyfikowane jako UN 1202 na podstawie szczególnej reguły ADR 2.2.3.1.1, uwaga 2.
  • Ciecze silnie trujące inhalacyjnie oraz określone materiały trujące o temperaturze zapłonu co najmniej 23°C podlegają zasadom klasy 6.1; ADR wskazuje pierwszeństwo zagrożenia trującego — uwaga 3.
  • Zapalne pestycydy ciekłe o temperaturze zapłonu co najmniej 23°C mogą być klasyfikowane w klasie 6.1 zgodnie z uwagą 4, zależnie od toksyczności i właściwej pozycji.
  • Roztwory, mieszaniny i odpady wymagają zastosowania zasad 2.1.3. Dodanie składników może zmienić zagrożenie dominujące, zagrożenia dodatkowe, grupę pakowania albo właściwą pozycję UN.

Najważniejszy wniosekW praktyce dowód klasyfikacji powinien pokazywać, na jakich danych oparto decyzję: metodę oznaczenia temperatury zapłonu, początek wrzenia, skład i stężenia, właściwości dodatkowe oraz wybraną pozycję w tabeli A.

Jeżeli dane są sprzeczne, nie należy wybierać łagodniejszej wartości bez wyjaśnienia. Potrzebne może być badanie, aktualizacja karty charakterystyki lub pozyskanie informacji od producenta.

Natężenie zagrożenia

Grupa pakowania klasy 3: temperatura zapłonu i wrzenia

Grupa pakowania nie jest wybierana na podstawie nazwy handlowej. Dla podstawowych cieczy zapalnych ADR 2.2.3.1.3 łączy temperaturę zapłonu w tyglu zamkniętym z temperaturą początku wrzenia, a przy zagrożeniach dodatkowych wymaga zastosowania tabeli pierwszeństwa zagrożeń.

Przesuń tabelę w poziomie, aby zobaczyć wszystkie kolumny.

Grupa pakowania Temperatura zapłonu Temperatura początku wrzenia
I bez odrębnego progu w tej tabeli nie wyższa niż 35°C
II niższa niż 23°C wyższa niż 35°C
III co najmniej 23°C i nie wyższa niż 60°C wyższa niż 35°C

Najważniejszy wniosekWartość początku wrzenia ma kluczowe znaczenie dla grupy I. Nie wolno zatem opisywać grupy I po prostu jako „cieczy o najniższej temperaturze zapłonu”.

Jeżeli ciecz ma również zagrożenie trujące, żrące albo inne zagrożenie dodatkowe, porównuje się grupę wynikającą z palności z grupą dla zagrożenia dodatkowego, a następnie stosuje tabelę pierwszeństwa w 2.1.3.10.

Nie wszystkie pozycje klasy 3 mają grupę pakowania ustalaną wyłącznie powyższą tabelą; pozycje wymienione z nazwy, przedmioty i materiały odczulone mogą mieć własne przypisania i przepisy.

Grupa pakowania wpływa na wiele dalszych decyzji, ale nie pozwala samodzielnie wywnioskować kategorii transportowej, limitu LQ, kodu tunelowego, numeru rozpoznawczego zagrożenia ani kodu cysterny. Te informacje odczytuje się z konkretnego wiersza tabeli A i wszystkich wskazanych przepisów szczególnych.

klasa 3 ADR — grupa pakowania to nie opakowanie.
Treść grafiki w formie tekstowej
Grupa pakowania
Element klasyfikacji, gdy dotyczy.
Dobór opakowania
Dalsza ocena według wymagań pozycji.
Farby, lakiery i kleje

Materiały lepkie w klasie 3 ADR: dwa mechanizmy

Lepkość może zmienić sposób traktowania określonych farb, emalii, lakierów, klejów i podobnych mieszanin, ale tylko po spełnieniu szczegółowych kryteriów badawczych. Potoczne stwierdzenie „produkt jest gęsty” nie jest podstawą zwolnienia.

Najważniejszy wniosekPierwszy mechanizm z ADR 2.2.3.1.4 pozwala zaliczyć określone lepkie ciecze o temperaturze zapłonu poniżej 23°C do grupy pakowania III.

  • Trzeba spełnić zależność pomiędzy lepkością lub czasem wypływu a temperaturą zapłonu z tabeli w tym punkcie, uzyskać mniej niż 3% oddzielonej warstwy rozpuszczalnika, wykluczyć kryteria klasy 6.1 i 8 oraz zastosować naczynia o pojemności nie większej niż 450 litrów.
  • Dodatkowe reguły dotyczą mieszanin z nitrocelulozą. Jest to zmiana grupy pakowania, a nie automatyczne wyłączenie produktu spod ADR.

Drugi mechanizm z 2.2.3.1.5.1 dotyczy lepkich cieczy o temperaturze zapłonu od 23°C do 60°C.

Materiał nie może być trujący, żrący ani zagrażający środowisku, musi spełniać limit zawartości nitrocelulozy, być pakowany w naczynia do 450 litrów, dać mniej niż 3% oddzielonego rozpuszczalnika i osiągnąć wymagany czas wypływu przez dyszę 6 mm: co najmniej 60 sekund albo co najmniej 40 sekund, gdy zawiera nie więcej niż 60% materiałów klasy 3.

Dopiero spełnienie całego zestawu warunków pozwala uznać, że materiał nie podlega ADR.

Punkt 2.2.3.1.5.2 przewiduje jeszcze węższy wariant dla cieczy lepkich stwarzających również zagrożenie dla środowiska.

Gdy spełniają pozostałe kryteria 2.2.3.1.5.1 i są przewożone w wymaganych opakowaniach, w ilości nie większej niż 5 litrów w opakowaniu pojedynczym lub wewnętrznym, nie podlegają pozostałym przepisom ADR.

To nie jest ogólna zasada dla każdej farby oznaczonej piktogramem środowiskowym.

Dowód klasyfikacji — potrzebny jest protokół z danych lub badań: Decyzja dotycząca lepkości powinna wskazywać użyty punkt ADR, temperaturę zapłonu, wynik oddzielania rozpuszczalnika, metodę i czas wypływu, pojemność opakowania oraz ocenę zagrożeń trujących, żrących i środowiskowych.
Wybór pozycji

Numer UN dla klasy 3 wybiera się z tabeli A

Klasa 3 obejmuje pozycje wymienione z nazwy, pozycje grupowe oraz pozycje ogólne i i.n.o. Najpierw należy szukać pozycji najbardziej szczegółowej, która opisuje rzeczywisty materiał i jego właściwości.

Pozycja wymieniona z nazwy

Przykładem jest UN 1203 BENZYNA. Nazwa handlowa nie może zastąpić prawidłowej nazwy przewozowej.

Pozycja rodzajowa

UN 1263 obejmuje określone farby i materiały pokrewne do farb, ale właściwy wiersz zależy od parametrów i przypisanej grupy.

Pozycja grupowa

Dla alkoholi, ketonów, estrów lub produktów naftowych istnieją pozycje grupowe, które mogą być właściwsze niż ogólna pozycja i.n.o.

Pozycja i.n.o.

UN 1993 MATERIAŁ ZAPALNY CIEKŁY I.N.O. stosuje się dopiero wtedy, gdy zasady klasyfikacji prowadzą do tej pozycji; nie jest kodem na każdy nieznany rozpuszczalnik lub odpad.

Najważniejszy wniosekW tabeli A działu 3.2 jeden numer UN może występować w kilku wierszach, ponieważ różne grupy pakowania, prężność pary, lepkość albo przepisy szczególne prowadzą do innych warunków pakowania i przewozu.

Po wyborze pozycji należy czytać poziomo wszystkie kolumny, nie tylko numer UN, klasę i grupę pakowania.

Wymagania dotyczące LQ, EQ, instrukcji pakowania, cysterny, kategorii transportowej, tunelu, przepisów operacyjnych i numeru rozpoznawczego zagrożenia są przypisane do wiersza, nie do całej klasy 3.

W przypadku mieszaniny lub odpadu potrzebna jest również prawidłowa nazwa techniczna, jeżeli wymaga jej przepis szczególny 274 lub inny właściwy przepis. Nazwa techniczna nie może być nazwą handlową. Powinna identyfikować składniki, które w największym stopniu odpowiadają za zagrożenie, zgodnie z regułami ADR 3.1.2.8.

Klasa 3 ADR — Kontrola przygotowania opakowań w zakładzie produkcyjnym
Ilustracja poglądowaZgodność w całym przepływie zakładu

Wymagania spotykają się na styku produkcji, magazynu, pakowania i wydania przesyłki.

Przesyłka i pojazd

Oznakowanie klasy 3 ADR zależy od sposobu przewozu

Nalepka na opakowaniu, duża nalepka na kontenerze lub cysternie oraz pomarańczowa tablica pełnią różne funkcje. Nie należy ich łączyć w jedną poradę „naklej znak klasy 3”.

Przesuń tabelę w poziomie, aby zobaczyć wszystkie kolumny.

Pytanie kontrolne Dlaczego ma znaczenie Dowód w firmie
Czy jest to sztuka przesyłki? Numer UN i nalepki wynikają z 5.2 oraz kolumn tabeli A. Zatwierdzony wzór oznakowania opakowania i zapis kontroli.
Czy użyto opakowania zbiorczego? Widoczność oznaczeń decyduje o potrzebie znaku i powtórzenia nalepek oraz numerów UN. Zdjęcie gotowego opakowania zbiorczego przed wydaniem.
Czy przewóz odbywa się w kontenerze lub cysternie? Duże nalepki i znaki stosuje się według 5.3.1, a układ zależy od jednostki i zawartości. Schemat oznakowania odpowiadający konkretnemu wierszowi tabeli A.
Czy wymagana jest tablica z numerami? Numery na tablicy nie wynikają z samego faktu, że to klasa 3. Numer rozpoznawczy zagrożenia z kolumny 20 i numer UN z właściwej pozycji.

Najważniejszy wniosekSztuki przesyłki klasy 3 co do zasady otrzymują nalepkę wzoru nr 3 oraz numer UN poprzedzony literami „UN”, ale zagrożenia dodatkowe mogą wymagać kolejnych nalepek. Znak materiału zagrażającego środowisku, strzałki kierunkowe, znak opakowania zbiorczego i inne oznaczenia stosuje się tylko wtedy, gdy spełnione są ich własne przesłanki.

  • Nie każda cysterna z cieczą klasy 3 otrzymuje kod 30 albo 33. Numer rozpoznawczy zagrożenia odczytuje się z kolumny 20 konkretnego wiersza tabeli A. Może on uwzględniać zagrożenie trujące, żrące, reaktywność z wodą albo inne właściwości.
  • Podobnie pomarańczowa tablica bez numerów stosowana przy określonych przewozach w sztukach przesyłek nie jest odpowiednikiem nalepki nr 3 i nie identyfikuje konkretnej cieczy.
Dokument i ograniczenia

Dokument ADR klasy 3 nie może mieć domyślnego kodu tunelowego

Podstawowa sekwencja w dokumencie powstaje z danych konkretnej pozycji. Klasa 3 nie ma jednego wspólnego kodu tunelowego, jednej kategorii transportowej ani jednego limitu ilościowego.

Najważniejszy wniosekDokument przewozowy powinien zawierać informacje wymagane przez 5.4.1, w tym numer UN, prawidłową nazwę przewozową, numery wzorów nalepek wskazane dla pozycji i grupę pakowania, jeżeli została przypisana.

Kod ograniczeń przewozu przez tunele podaje się na warunkach określonych w ADR; nie wolno automatycznie wpisywać „(D/E)” dla każdej cieczy zapalnej.

W tabeli A kod może być inny, może rozróżniać przewóz w cysternie i inny przewóz, a w określonym przypadku informacja może nie być wymagana, gdy z góry wiadomo, że trasa nie prowadzi przez tunel objęty ograniczeniami.

Kategoria transportowa w kolumnie 15 służy między innymi do stosowania 1.1.3.6. Często spotykane pozycje grupy II lub III mogą mieć typowe przypisania, lecz zagrożenia dodatkowe, przepisy szczególne i konkretny wiersz mogą prowadzić do innego wyniku.

Dlatego nie należy publikować reguły „grupa II = 333 litry, grupa III = 1000 litrów” jako właściwej dla całej klasy 3. W przewozie kilku towarów stosuje się obliczenie według kategorii i jednostek z 1.1.3.6.3–1.1.3.6.4.

Znaczenie numerów na tablicach wyjaśnia opracowanie: kody ADR i numery UN.

Limity LQ i kody EQ również znajdują się w osobnych kolumnach tabeli A. Nie wszystkie ciecze klasy 3 mogą być przewożone w tej samej ilości ograniczonej, a spełnienie limitu zawartości opakowania wewnętrznego nie kończy kontroli konstrukcji opakowania, masy brutto, oznakowania i pozostałych przepisów działu 3.4 lub 3.5.

Bezpieczeństwo operacyjne

Uziemienie i źródła zapłonu w klasie 3 ADR

Dobre praktyki zakładowe mogą wykraczać poza ADR, ale strona prawna nie powinna przedstawiać każdej praktyki PPOŻ lub ATEX jako uniwersalnego wymagania przewozowego klasy 3.

Najważniejszy wniosekADR 7.5.10 wymaga dobrego połączenia elektrycznego pomiędzy podwoziem pojazdu a ziemią przed napełnianiem lub opróżnianiem cystern przewożących określone gazy, ciecze o temperaturze zapłonu nie wyższej niż 60°C lub UN 1361 w określonych warunkach.

  • Połączenie utrzymuje się podczas operacji, a szybkość napełniania jest ograniczana. Nie jest to jednak podstawa do stwierdzenia, że każdy przewóz farby w puszkach wymaga uziemienia pojazdu.
  • Przepisy operacyjne z części 7 i 8, w tym zakaz palenia podczas manipulowania ładunkiem oraz szczególne wymagania oznaczone kodem S2, stosuje się zgodnie z przypisaniem w tabeli A.

Wyposażenie nieiskrzące, wentylacja magazynu, strefy zagrożenia wybuchem i ochrona przeciwpożarowa mogą wynikać z innych przepisów lub oceny ryzyka zakładu.

Należy je koordynować z ADR, ale nie wolno bez podstawy wpisywać ich jako jednakowego wyposażenia każdego pojazdu z materiałem klasy 3.

Przed wysyłką firma powinna sprawdzić szczelność i zgodność opakowań, brak pozostałości na zewnętrznej powierzchni, prawidłowe zamknięcie, oznakowanie, dokument, zabezpieczenie przed przemieszczeniem, zakazy ładowania razem oraz wymagania dla pojazdu i kierowcy. Lista kontroli powinna odwoływać się do zatwierdzonych danych konkretnego produktu, a nie tylko do czerwonej nalepki z płomieniem.

Nadzór w firmie

Jak utrzymać klasyfikację klasy 3 ADR po zmianie produktu?

Najczęstsze problemy nie wynikają z braku znajomości symbolu płomienia, lecz z niekontrolowanej zmiany składu, dostawcy, receptury, opakowania albo sposobu wysyłki.

KROK 1

Zbierz dane

Ustal skład, stężenia, metody i wyniki badań, stan fizyczny oraz przewidywaną temperaturę podczas przewozu.

KROK 2

Ustal pozycję

Zastosuj 2.1.3, 2.2.3 oraz tabelę A; oceń zagrożenia dodatkowe i przepisy szczególne.

KROK 3

Zatwierdź konfigurację

Połącz pozycję UN z opakowaniem, ilością, oznakowaniem, dokumentem i sposobem przewozu.

KROK 4

Kontroluj zmianę

Ponów ocenę po zmianie receptury, dostawcy, stężenia, opakowania, temperatury lub strumienia odpadu.

Najważniejszy wniosekDowód klasyfikacji powinien być dostępny osobom wystawiającym dokumenty i przygotowującym przesyłkę. Sama karta charakterystyki jest ważnym źródłem, ale jej sekcja 14 może być nieaktualna, oparta na innym składzie albo nie obejmować odpadu powstałego w procesie. Wątpliwości trzeba rozwiązać przed nadaniem, a nie przez kopiowanie numeru UN z poprzedniej wysyłki.

Treść tej strony została zbudowana na podstawie ADR 2025, w szczególności 1.2.1, 2.1.3, 2.2.3, 2.3.3, tabeli A działu 3.2, 3.1.2.8, części 5 oraz 7.5.10. Nie zastępuje ona klasyfikacji konkretnego produktu.

Dla wiarygodności należy przy każdym przyszłym przykładzie pokazywać dane wejściowe, właściwy wiersz tabeli A i zakres zastosowanego przepisu, zamiast wyprowadzać wymagania z samej nazwy klasy.

Najczęstsze pytania

Klasa 3 ADR — pytania i odpowiedzi

Czy każda ciecz o temperaturze zapłonu do 60°C należy do klasy 3 ADR?

Nie automatycznie. Trzeba spełnić pełne kryteria 2.2.3.1.1 i sprawdzić reguły pierwszeństwa zagrożeń. ADR przewiduje m.in. wyjątek dla materiałów o temperaturze zapłonu powyżej 35°C, które nie podtrzymują palenia w odpowiednim badaniu, oraz pierwszeństwo klasy 6.1 dla określonych cieczy trujących. Znaczenie mają też stan fizyczny, prężność pary, temperatura przewozu i przepisy szczególne.

Jak ustala się grupę pakowania cieczy klasy 3?

Dla podstawowych cieczy klasy 3 ADR stosuje się tabelę w 2.2.3.1.3. Grupa I dotyczy początku wrzenia nie wyższego niż 35°C. Grupa II łączy temperaturę zapłonu poniżej 23°C z początkiem wrzenia powyżej 35°C, a grupa III temperaturę zapłonu od 23°C do 60°C z początkiem wrzenia powyżej 35°C. Zagrożenia dodatkowe mogą zmienić wynik przez tabelę pierwszeństwa 2.1.3.10.

Dlaczego olej napędowy powyżej 60°C może być UN 1202 w ADR?

ADR 2.2.3.1.1, uwaga 2, zawiera przepis szczególny dla oleju napędowego, oleju gazowego i lekkiego oleju opałowego, w tym produktów syntetycznych. Jeżeli ich temperatura zapłonu jest wyższa niż 60°C, ale nie wyższa niż 100°C, nadal traktuje się je jako materiały klasy 3, UN 1202. Nie jest to ogólny wyjątek dla wszystkich cieczy o takim zakresie temperatur.

Czy lepka farba albo klej zawsze są wyłączone z ADR?

Nie. Punkt 2.2.3.1.4 może pozwolić na zaliczenie określonej lepkiej cieczy do grupy III, a 2.2.3.1.5 przewiduje wyłączenia po spełnieniu wielu warunków dotyczących temperatury zapłonu, lepkości lub czasu wypływu, oddzielenia rozpuszczalnika, pojemności, nitrocelulozy i innych zagrożeń. Potrzebne są dane lub badania; sama konsystencja produktu nie wystarcza.

Ile litrów materiału klasy 3 można przewieźć na wyłączeniu 1.1.3.6?

Nie ma jednego limitu dla całej klasy 3. Najpierw trzeba odczytać kategorię transportową z kolumny 15 konkretnego wiersza tabeli A, ustalić ilość zgodnie z 1.1.3.6.3 i — przy kilku towarach — wykonać obliczenie z 1.1.3.6.4. Grupa pakowania bywa pomocna, ale nie zastępuje wiersza tabeli A ani przepisów szczególnych.

Czy każda cysterna z cieczą klasy 3 ma tablicę 30 lub 33?

Nie. Dolna liczba identyfikuje numer UN, a górny numer rozpoznawczy zagrożenia jest przypisany w kolumnie 20 konkretnego wiersza tabeli A. Kody 30 i 33 występują przy wielu cieczach zapalnych, lecz materiał z zagrożeniem trującym, żrącym lub innym może mieć odmienny kod. Oznakowania nie dobiera się wyłącznie na podstawie klasy 3.
Powiązane treści

Powiązane tematy

Pełny podział zagrożeń i zasady przypisania przedstawiają klasy ADR.

Dobór i rozmieszczenie elementów wizualnych omawia poradnik: oznaczenia ADR.

Warunki uproszczeń i pozostałe obowiązki wyjaśnia poradnik: mały ADR.

Odrębne scenariusze i limity omawia poradnik: ile paliwa można przewozić bez ADR.

Kontakt

Klasa 3 ADR: potrzebujesz pomocy?

Opisz działalność, role w przewozie i rodzaje towarów. Zakres wsparcia można ustalić dopiero po rozpoznaniu konkretnej operacji.

ZadzwońNapisz